Πρωινή Μελέτη: πάνελ, παράθυρα ένα και το αυτό.

Ανοίγω τηλεόραση. Η Μελέτη αναλύει "απάντηση" Λιάγκα στην Μενεγάκη αφότου η τελευταία χθές είπε οτι οοολες αυτές οι εκπομπές (τα μεσημεριανά) είναι κουτσομπολίστικες. Wow! Ειδησάρα! Δεν το είχαμε καταλάβει! Βέβαια ο Λιάγκας, μέσα σε όλο αυτό τον παραλογισμό και τον θιγμένο ψευτοεγωισμό του (κάνει λειτούργημα ο άνθρωπος), είπε και κατι αληθινό: Το lifestyle, είπε, είναι σημαντική είδηση όπως είδηση είναι και τα πολιτικά τεκταινόμενα. Σωστός. Η πολιτική ζωή της χώρας είναι στο ίδιο επίπεδο με το "τι χρώμα βρακί φορόυσε η Πετρούλα και πόσες φορές πήδηξε ο Γιάννης την Ιωάννα. Σημαντικά πράγματα. Δίκιο έχει ο άνθρωπος. Εξάλλου είπε οτι οι άνθρωποι στην τηλεόραση της πρωινής και μεσημβρινής ζώνης κάνουν αγώνα καθημερινά. Ελπίζω να εννοούσε τους φωτιστές και τους οπερατέρ. Λαμπρή έκρηξη λογικής η πανέμορφη Σταματίνα Τσιμτσιλη: "Δεν ύπάρχει λόγος αυτή την εποχή να βάζουμε σε κατηγορίες τις διάφορες εκπομπες. Απο το πρωί μέχρι το βράδυ είναι όλες οι ίδιες, ακόμα και οι ειδήσεις." Ήθελε να πεί "μαλακίες" η κοπέλα αλλά είναι επαγγελματίας. Οπότε το λέω εγώ. Και εγώ εππαγγελματίας είμαι. ΜΑΛΑΚΙΕΣ. Πάνελ, παράθυρα, ένα και το αυτό. Τρελό πανηγύρι. Όταν η πολιτική ζωή μιας χώρας φτάνει να εξισωθεί με την κουτσομπολίστικη δεν χρειάζεται κανείς να είναι διάνοια για να καταλάβει πως έφτασε η χώρα εδώ που βρίσκεται σήμερα. Κατα τα άλλα: κρίση, άστεγοι, πείνα, έγκλημα, αυτοκτονίες, αποσάθρωση της κοινωνίας κλπ...Καλημέρα σας.

Το φλουρί που έγινε ευρώ.

Τρέμε κόσμε! Βρήκα το φλουρί! ( βέβαια ένεκα κρίσης ήταν μονόευρω. Μην γελάτε, με ένα ευρό παίρνεις πολλά: κουτί τσίχλες (τις απλές),  αναψυκτικό (μαιμού, τύπου LidL) τα άλλα είναι ακριβά, τυρόπιτα δεν παίρνεις, με την αλλάγή σε ευρώ ξεπεράσανε το 1ευρώ. Παίρνεις επίσης, εφημερίδα (καθημερινή βέβαια, το weekend είναι ακριβές), σοκολάτα, αν δεν είναι πολύ μεγάλη και δεν είναι "ξένη" (οι ξένες κοστίζουν μάνα μου) και επίσης μπορείτε να πάρετε, ανάλογα τη μάρκα, δύο με τρία κουτιά φιλτράκια. Για καπνό, περιμένετε καμιά δυό χρονιές ακόμα. Νοουμένου βέβαια, οτι η αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή ισχύει και το 1ευρω θα γίνει 2ευρώ και τα καπνά θα παραμείνουν τα ίδια. ΥΣ. you need to ask mommy to show you where the coin will be.

A bit of Sunday wisdom:

"...I gave it to you, I didn't sell it to you...which pretty much defines the relationship..." -dk

Confession 01

Οι γυναίκες που δεν τον παίρνουν απ'τον κώλο ειναι...ρομαντικές.

Morning glory # 8

Morning glory # 8: Νεαρος μελαμψος μεταναστης κανει τα γλυκα ματακια σε κυρια αμφιβολου ηλικιας, που βρισκεται στο τιμονι της Benz της σε διασταυρωση, αλα Danny Zuko... ΓουθτΑρωω!

Chat of the day # 23:

Newsflash: ενδυματολόγος έβγαλε απο τα...ρούχα της την παραγωγό της.

Ευδαιμονία

Ένα δροσερό βράδυ. Απο τα λίγα. Με περιμένει ένας φίλος και έχω αργήσει, μετά απο ένα πολύωρο meeting. Σκέφτομαι, οτι και να μήν είχα καθυστερήσει πάλι δεν θα έφτανα στην ώρα μου. Τρείς δεκαετίες τώρα, έχω εντρυφήσει στο στήσιμο. Θυμάμαι, ένας φίλος μου στο Λονδίνο, ο Winston, μου είχε πεί κάποτε οτι οι Κύπριοι κάνουμε τους Τζαμαϊκανούς να μοιάζουν “εγγλέζοι” στην ώρα τους. 
Έχω παρκάρει και περπατώ πια προς τον προορισμό μου, όταν κάποτε βλέπω μια παρέα να παίζει μπάσκετ στα γήπεδο του γυμνασιού Φανερωμένης. Μου θυμίζει τα εφηβικά μου χρόνια, όταν παίζαμε μέχρι αργά, ώρα μετά την δύση του ήλιου, και κρεμούσαμε τις λευκές μας μπλούζες στο στεφάνι του καλαθιού, για να βλέπουμε στο σκοτάδι. Σταματώ για να ρίξω μια ματιά. Πρέπει να είμαι ειλικρινής. Εκείνο που με ξενιζει περισσότερο, είναι ευκινησία και η ευλυγισία ενός τύπου που η κοιλιά του…κρέμμεται πάνω απο το παντελόνι του. Κυριολεκτικά. Τρίβω τα μάτια μου. Θέλω να τον δώ να κινείται. Θέλω να δώ την κοιλιά του πώς ανεβοκατεβαίνει όταν βρίσκεται σε κίνηση. Σκέφτομαι, οτι σαν animator είναι καθήκον μου. Μετά αναγνωρίζω ενα “παλιοσειρά”, αλλα πριν προλάβω να τον χαιρετήσω, μια άλλη φωνή, γνώριμη, αντηχεί στα αυτία μου. “Κότσιο!” Γυρίζω να αντικρύσω τον καλύτερο μου φίλο. Πλησιάζει. Αστειευόμαστε για μερικά δευτερόλεπτα. Τον πειράζω που δεν με πήρε τηλέφωνο για το παιγνίδι, δεν θα μπορούσα ούτως ει άλλως. ¨Πρέπει να φύγω¨, και επιστρέφει στο παιγνίδι του. 
Παιρνώ ανάμεσα σε κάτι παιδιά μεταναστών, που πίνουνε μπύρα απο το ίδιο μπουκάλι. Mε κοιτάνε πολύ περίεργα για δέυτερη ματιά. Μικρά κοκόρια, πουλάνε τσαμπουκά στα δεκατρία. Γουστάρω. Στα αριστερά μου, λίγο πιο κάτω, μια άλλη παρέα εκτονώνεται με breakdancing. Χαμογελώ, και προχωρώ στο προαύλιο της εκκλησίας που είναι γεμάτο κόσμο. Μεγάλοι και μικροί μαζί. Κάποιοι μιλάνε, κάποιοι φλερτάρουνε, κάποιοι φιλιούνται. Άλλοι τραγουδάνε, και κάποιοι άλλοι παίζουν χαρτιά. Χρώμα πολύ, ζωντάνια, ειρήνη. Μ’αρέσει. Κάποτε φτάνω στον προορισμό μου. 
Το café είναι γεμάτο κόσμο. Σκανάρω να βρώ τον Denis. Toν βλέπω, και μου χαμογελάει πίσω. Σκιτσάρει τον τύπο απέναντι του. Παρα-είναι έυθυμος και ζαλισμένος για να παραπονεθεί για την αργοπορία μου. Κάθως κάθομαι μου προσφέρει ούζο και ένα ζευγάρι ζωγραφιές, που πρέπει να παραδεχτώ είναι πολύ ωραιές. Μια εξ’αυτών διακωμωδεί την αργοπορία μου. Προτού τσουγκρίσουμε τα ποτήρια μας, ο άλλος μου κολλητός πετάγεται απο το πουθενά για να κλέψει ενα τσιγάρο απο τον Denis και επιστρέφει σε μια γλυκιά κοπελίτσα. Ευτυχώς, λέω στον εαυτό μου, αλλοιώς δεν πρόκειται να βγάλουμε δουλειά. Υποτίθεται πρέπει να δουλέψουμε, αλλα πριν προλάβω καν να βγάλω το τετράδιο πάνω συναντούμε τον Carlos, και την σύζυγο του, ενα απόστρατο λοχαγό του Αμερικάνικου στρατού και τη γυναίκα του, που μοιάζει περισσότερο με Λατίνα παρά δικιά μας, και ψάχνουν για ελεύθερο τραπέζι. Μας προσφέρουν πούρα, που παίρνω με ευχαρίστηση, παρ΄όλο που σχεδόν ποτέ δεν καπνίζω, και μιλάμε για την Κούβα. Μιλάμε για τον Φιντέλ, τον Ραούλ και τον Κομαντάντε, την μουσική της και τις αλλαγές που συμβαίνουν την ίδια ώρα που μιλάμε. Συναινούμε ομόφωνα: πρέπει να πάμε στην Κούβα ΤΩΡΑ. Ανάβω το πούρο μου, και ακουμπάω το κεφάλι μου στον τοίχο καθώς απελευθερώνω στον αέρα ενα μεγάλο σύννεφο καπνού. Για λίγο είμαι ο Che στην γνωστή φωτογραφία του René Burri. H δουλειά μπορεί να περιμένει…(puff).

Batman & Robin

Dino -  Man, you complete me...You are my sidekick!

Denis - Fuck you! I am not your sidekick!

Dino -  Why do you have to be like that now?

Denis - Cause I am not your damn sidekick!

Dino -  Wait, wait... what does sidekick mean to you?

Denis - Robin. 

Dino -  So, like I'm Sherlock and you are Watson?

Denis - Fuck you.

Dino -  Fine, you be Batman and I'll be Robin....I'm fucking your wife all those nights you are out fighting crime.

Denis - He's not married douchebag.

Dino -  What about...wingman?

Denis - Fuck you...

Dino -  What? Maverick and Goose were wingmans in TOP GUN.

Denis-  Goose dies asshole...

Dino -  Details...

Denis - Oh, and FYI its wingmen dude...

Dino -  You're gay.

Denis - TOP GUN's gay.

PAUSE

Dino -  Love the scene where he cries his eyes out over Goose...

Denis - Yeah that was good...

Dino -  It was wasn't it?

PAUSE

Denis - GAY.

based on a ....partially real dialogue*

* to be edited soon...

Μ'ακούς πρόεδρε?

Το καλό με όλες αυτές τις διακοπές ρεύματος είναι ότι νοιώθω σαν ήρωας του Tennessee Williams, καθισμένος σε κάποια σκαλοπάτια στη New Orleans, απο το "Λεοφωρείο ο Πόθος",  ή ξαπλωμένος πάνω σε κάποια αιώρα όπως στο "Η Νύχτα του Iguana"...Η γιαγιά μου που είναι 87 και δεν ξέρει τον T. Williams τι φταίει και της κόβουνε το ρεύμα 3 φορές την ημέρα μεσ' τον καύσωνα? Μ'ακούς πρόεδρε? Ε, πρόεδρε?

Blue vs Red

Πότε θα καταλάβουμε σ'αυτό τον τόπο ότι δεν είναι θέμα του τύπου "εμείς εναντίων αυτών", ότι δεν είναι θέμα ιδεολογίας αλλά νοοτροπίας, ποτε θα καταλάβουμε οτι δεν είναι θέμα του τύπου "μπλέ εναντίον κόκκινου" αλλά θέμα του τύπου "όλοι μαζί ενωμένοι εναντίον των διεφθαρμένων, των επαρμένων, των ψευτών, των αχρήστων"! 

Ξυπνάτε και αφήστε παράμερα κομμάτικές πεποιθήσεις, μίση και πάθη, μικρότητες, κομματικές γραμμές, και δήθεν πολιτικές ιδεολογίες...Ξυπνάτε. Αν πέσει η κυβέρνηση να πέσει όχι επειδή είναι αριστερή, ή επειδή  δικαιολογεί τα λάθη της με την πρόφαση του πραξικοπήματος που έγινε σχεδόν τέσσερεις δεκαετίες πριν (δεν λέω ξεχνάμε)...αλλά να πέσει επείδη φάνηκε κατώτερη των περιστάσεων. Τέρμα πλέον στις συγκρίσεις και στα παχουλά "αν". Τί είμαστε ανώριμα παιδάκια (μάλλον)? Μετράμε μεγέθη? Ποιός την έχει μεγαλύτερη? Έγώ έτσι εσύ αλλοιώς? Πότε θα καταλάβουμε? 

Πότε θα αφήσουμε το παρελθόν στο παρελθόν και να ασχοληθούμε με το παρόν. Δηλαδή τι νοοτροπία είναι αυτή που αναγκάζει κάποιον να αναμετρηθεί με άλλον συγκρίνοντας...λάθη απο το παρελθόν επειδή δεν μπορεί να δικαιολογήσει τα τρέχοντα? Αν πέσει λοιπόν η κυβέρνηση και αντικατασταθεί απο άλλην, αυτή η άλλη να είναι ΚΑΛΥΤΕΡΗ και ΑΞΙΑ και όχι απλά  μια τυποποιημένη ξύλινη αντιπολίτευση, ή η πλευρά του ιδίου νομίσματος, η μπλέ εκδοχή του κόκκινου, η απλά "εμείς κάμουμε το καλύττερα που σας".

 Μήν ξεχνάμε οτι στο τέλος της ημέρας είμαστε όλοι Κύπριοι ( είτε Ελληνες-Κύπριοι είτε απλά Κύπριοι, όπως νοιώθει ο καθένας) δηλαδή μεγαλώσαμε σ'αυτό τον τόπο και φέρουμε μέσα μας το DNA του. Είτε μπλέ, είτε κόκκινοι όλοι μας φέρουμε μέσα μας αυτό το DNA που μέρος του είναι αυτή κουμπαρίστικη νοοτροπία, αυτός ο ωχαδερφισμός, η κλήση προς το εύκολο και το βόλεμα. Αυτά πρέπει λοιπόν να αποποιηθούμε. Αυτά πρέπει να αλλάξουμε, και ας μην πέφτουμε στην παγίδα και την μικρότητα του "εμείς είμαστε καλύτεροι απο αυτούς" και "αυτοί όμως όταν έγινε εκείνο τότε πριν κάτι τρισεκατομύρια χρόνια, έκαναν έτσι." Τα ίδια σκατά, είμαστε! 

Ας αλλάξουμε λοιπόν μυαλά και νοοτροπία, και να δώσουμε καλά παραδείγματα στους νέους μας και στα παιδιά που θα κάνουμε και θα μεγαλώσουμε. Δεν είναι δυνατόν τώρα, να βλέπω στο Facebook και δεξιά και αριστερά μου, παιδία 25 ετών, (γιατι περί παιδιών πρόκειται), να μιλούν με τόση εμπάθεια και μίσος το ένα για το άλλο επειδή ανήκουν σε διαφορετικές "παρατάξεις" και για γεγονότα που δε  έζησαν, που τα περισσότερα δεν επηρεάστηκαν απο αυτά τα γεγονότα. " Παρατάξεις" ? Σοβαρά? Πρέπει να ανήκετε κάπου? Τόση ανασφάλεια πια? Και καλά να ανήκετε σε κάποιο κοινωνικό σύνολο και ομάδα, το καταλαβαίνω. Έτσι λειτουργεί αυτή η εκδοχή της κοινωνίας. Αλλά να ανήκετε σε κόμματα? Σε πολιτικές παρατάξεις?? Μα σοβαρομιλάτε? Έχετε ανάγκη να ανήκετε κάπου για να νοιώθετε ό,τιδήποτε? Για να νοιώθετε Έλληνες? Κύπριοι? Άνθρωποι? Σοσιαλιστές? Ενεργοί πολίτες? 

Έχω βαρεθεί να βλέπω έφηβους που με ένα σπρέυ κοτσάρουν ένα Άλφα σε ένα κύκλο και αυτοανακυρισονται τάχα μου αναρχικοί, "κομμουνιστές" με Mercedes Louis Vuiton, πατριώτες Ελληνάρες ανιστόρητους και ανορθόγραφους, ψευτοεπαναστάτες που καπηλεύονται την μνήμη του Che Guevara, του Παναγούλη, και τους νέκρούς του Πολυτεχνείου ρίχνοντας Molotov με μπύρες που αγόρασαν με τα χρήματα των γονιών τους φορόντας sneakers των 100 ευρώ. 

Δεν φταίνε οι νέοι μας. Όταν μεγαλώνουν ακούγωντας τους "μεγάλους" (τρομάρα τους) να μιλάνε με τόση εμπάθεια ο ένας για τον άλλο, και τόσο μίσος, καταλήγουν και αυτοί να πιστεύουν οτι η κατάσταση αυτή είναι η μόνη που υπάρχει. Δεν είμαι ψυχολόγος, ούτε κοινωνιολόγος, ουτε αυτονακυρίσομαι τέτοιος. Ούτε θεωρώ ότι αντιλαμβάνομαι καταστάσεις καλύτερα απο οποιονδήποτε άλλο μέσο πολίτη. Είμαι όμως άνθρωπος ( θέλω να πιστεύω, και ας με υποστηρίξουν οι δικοί μου) των τεχνών και της αισθητικής και ως τέτοιος παρατηρώ. Δεν χρειάζεται υψηλός δείκτης νοημοσύνης για να καταλάβει κανείς τι συμβαίνει. Η ιστορία επανλαμβάνεται και με γεωμετρική πρόοδο πάμε κατα διαόλου. 

Πρέπει να είμαστε βαθιά γελασμένοι αν νομίζουμε οτι αυτά που περνά ο τόπος τώρα είναι ξεχωριστά και διαφορετικά απο κάθε άλλη φορά. Ανέκαθεν η καθε γεννιά περνά τις δικές της αναταραχές, κοινωνικές ζυμώσεις και "επαναστάσεις" . Αυτά που περνάμε τα περάσανε και οι πιό παλιοί Κυπριοι (και ο κάθε λαός). Είτε πριν 2000 χρόνια είτε πριν 37. 

Κάθε φορά ο κόσμος "αγανακτέι¨ και ¨επαναστατεί" (υπάρχει λόγος για τα εισαγωγικά) και κάθε φορά επιστρέφουμε στον ίδιο παρονομαστή: σε μια κατάσταση που χρίζει "επανάστασης" και "αγανάκτησης". Αυτό λοιπόν, παρατηρώ. Οτι πάντα καταλήγουμε στον ίδιο παρονομαστή. Αυτό που περιμένω λοιπόν τώρα είναι πότε θα ΜΑΘΟΥΜΕ ( εάν γίνεται) και να καταριφθεί το cliche του η "ιστορία επαναλαμβάνεται". Ας μην επαναληφθεί λοιπόν, και να γίνει μια επανάσταση χωρίς τα εισαγωγικά. Μια επανάσταση εσωτερική, που θα διαρκέσει περισσότερο απο εκείνο το διάστημα που οι επαναστάτες μεταμορφώνονται στους πρώτινους δυνάστες...

Cyprus Season Finale

"The one where the shit hits the fan"...

Βολεμένοι 2.0 fire wire...

Μην ξανακούσω την λέξη "αγανακτισμένος"...λαμόγια...Τώρα θυμηθήκατε όλοι...Λές και όλα ήτανε καλά πριν...Βολεμένοι.Σκεφτείται τους νεκρούς, τιμάτε τους και αρκετά με αυτο τον αντιπολιτευτικό παροξυσμό. Όσο χάλια και να είναι αυτή η κυβέρνηση δεν έχουμε το δικαίωμα να καπηλευόμαστε τους νεκρους στον βωμό της πολιτικής σκοπιμότητας...Γιατί δεν βγήκατε και την περασμένη εβδομάδα στους δρόμους?? "'Εφτασε ο κόμπος στο χτένι"? Α, ναι? Κατόπιν εορτής..

Facebook-ική Επανάσταση

Μια "βόλτα" να κανει κανείς στα διάφορα "walls" στο Facebook θα καταλάβει κανείς τι έστι Ελλάς. Ο καθένας το κοντό του και το μακρυ του για ό,τιδήποτε άσχετο με την σημερινή μέρα. Μυκόνους, διακοπούλες, καινούρια δεκαπεντάποντα, καινούρια αμάξια, φώτος απο καφέδες, Tweeting απο ξενοδοχεία κλπ. Αλλά όλοι επαναστάτες, όλοι το έχουνε έτοιμο το βρισίδι, και "οι μπάτσοι το ένα , και οι μπάτσοι το άλλο". Ώπα ρε αλάνια! Επαναστάτες όλοι! Χαχαχαχα!! Του κώλου! Θα λένε στα παιδιά τους "έιμασταν και εμείς στην πλατεία"! Η αποκορύφωση της επαναστατικής τους καριέρας! Κάποιοι άλλοι κρατάνε ενα μαρκαδοράκι, τραβάνε κύκλους πάνω σε τοίχους, κοτσάρουνε και ενα 'Α' και τάχα μου αναρχικοί. Επαναστάτες του καναπέ...και μετά φωνάζουνε "ξυπνήσαμε". Και οι υπόλοιποι που πλακώνονται με τα ΜΑΤ, ούτε εσείς είστε επαναστάτες. Adrenaline junkies είστε. Η επανάσταση ξεκινάει απο μέσα μας. Αισσιχτήρ! Ρε ούστ απο 'δω!

Μητέρα Ελλάς...είμαστε μαζί σου...

Tα λόγια είναι περιττά...είμαστε μαζί σου...και ας είμαστε μακριά...και ο νοών νοείτω...Ελλάδα μου πονάω μαζί σου...καταραμένοι όλοι εκείνοι οι ανεγκέφαλοι που σε πονάνε... μην τους φταίς...απλά είναι μωροί...κάποτε θα σφίξει το νιονιό τους...ελπίζω μόνο να μην είναι αργά...

Note to Nikola Gruevski

Note to Nikola Gruevski: National identity is a construction; a narrative. Not a primordial fact. Ακούς μαλάκα?

Ίδιοι δεν είναι? The look-alikes!